Δύσκολοι καιροί για τον τουρισμό

Έξω από το σπίτι της Στασούλας, μια πολυ ζεστή μέρα του Ιουλίου…
















Η εξώπορτα του σπιτιού που μένουμε. Ντάλα μεσημέρι επιστρέφω από τις εφημερίδες…
















Το χωριό μου Θραψανό από το δρόμο που οδηγεί προς το Καστέλλι…
















Και μια φωτογραφία δίπλα από το βενζινάδικο της ΒP…

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ 11/07/2009


Υπάρχει ένας κόσμος που περιμένει να ζήσει από τον τουρισμό. Έχουν επενδύσει στον ήλιο, τη θάλασσα, τον καλό καιρό της Κρήτης και περιμένουν κάποια στιγμή να βγάλουν τα προς το ζειν. Στην Κρήτη, που κάνω αυτόν τον καιρό τις διακοπές μου, το πρόβλημα είναι έντονο. Το βλέπεις παντού. Ο κόσμος είναι περισσότερο “μαζεμένος” από άλλες φορές και προσπαθεί να ζήσει με τα άκρως απαραίτητα, χωρίς σπατάλες και υπερβολές.

Στις τοπικές εφημερίδες το θέμα προβάλεται μέσα από έρευνες και ρεπορτάζ. Συντάκτες έχουν πάει στα πιο τουριστικά σημεία που άλλοτε έσφιζαν από ζωή και έχουν φωτογραφίσει τις άδειες ξαπλώστρες στην παραλία, τις κλειστές επιχειρήσεις, τους έρημους δρόμους που δεν κινείται τίποτα.

Γράφουν: “Οι επιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο, η μια μετά την άλλη, ολοένα και πληθαίνουν, ενώ η εικόνα παρακμής και εγκατάλειψης εμφανίζεται σε πάρα πολλές επιχειρήσεις που παλαιότερα μεσουρανούσαν. Οι επιχειρηματίες της περιοχής κάνουν λόγο για μια άνευ προηγουμένου κατάσταση όπου, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι, η παντελής έλλειψη τουριστικού σχεδιασμού σε συνδυασμό με την απουσία ενεργοποίησης από πλευράς του Δήμου κάνουν έναν εκρηκτικό μείγμα. Γιατί να έρθει ο επισκέπτης σ’ ένα αφιλόξενο τόπο;”

Οι επιχειρηματίες στα τουριστικά και παραδοσιακά είδη υποστηρίζουν πως τα ποσοστά τους έχουν μειωθεί περίπου στο μισόκαι εκτιμούν ότι γι’ αυτό ευθύνεται η ποιότητα των τουριστών και η διεθνής οικονομική κρίση. Θεωρούν μάλιστα ότι η τηλεόραση έχει παίξει αρνητικό ρόλο, καθώς προβάλει συνεχώς τα αποτελέσματα της κρίσης.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι κάποιοι εποιχειρηματίες ξαναβλέπουν με καλό μάτι τον Έλληνα τουρίστα του Σαββατοκύριακου. Είναι αυτός που σνόμπαραν μέχρι χθες, αλλά που τώρα προσδοκούν πάνω του για να βγάλουν τα “σπασμένα”. Εμείς, πάντως, που καθίσαμε να φάμε δυο πίτσες σε επαρχιακό μαγαζί, είδαμε ξανά το χαμόγελο στα χείλη του σερβιτόρου, έτοιμος για το αστείο, πρόσχαρος στην εξυπηρέτηση και με τιμές ανθρώπινες. Ότι δηλαδή ζητάγαμε τόσα χρόνια, αλλά μας αντιμετώπιζαν σαν δεύτερης κατηγορίας πελάτες, ενώ ο λογαριασμός μας ήταν σαφώς ανώτερος των ξένων.

Ας ελπίσουμε ότι η κρίση που δεν είναι στη φαντασία μας αλλά υπάρχει,θα “βοηθήσει” κάποιους να δουν πιο καθαρά τα πράγματα.Να παρέχουν υπηρεσίες στις πραγματικές τιμές, που θα περιέχουν το θεμιτό τους κέρδος και δεν θα προσπαθούν να “κλέψουν τα λεφτά και να τορπιλίσουν την εμπιστοσύνη του πελάτη.

Ο Έλληνας αγαπά την πατρίδα του. Και έχει η Ελλάδα τόσες ομορφιές να δώσει, που όσα χρόνια κι αν ζήσει δεν θα προλάβει να τις γνωρίσει όλες.

Σε καιρούς δύσκολους οικονομικά, σαν αυτούς που διανύουμε είναι ανάγκη οι άνθρωποι που ζουν από τη βαριά βιομηχανία του τουρισμού να ρίξουν λίγο νερό στο κρασί τους. Να ξαναδούν κάτω από νέες προοπτικές τις υπηρεσίες που προσφέρουν σε αντιστοιχία με τις τιμές τους και να είναι αισιόδοξοι.Ο πελάτης που πήγε εκεί και έμεινε ευχαριστημένος θα ξαναπάει και θα φέρει κι άλλους με τα καλά λόγια που θα πει.

Λένε πως η διαφήμιση βοηθά πολύσ’ αυτή τη δουλειά. Αλήθεια είναι. Μόνο που δεν πρέπει να τα περιμένουμε όλα από την Πολιτεία, από το κράτος. Αυτοί οι ίδιοι που ξέρουν καλύτερα από τον καθένα το πώς θα προωθήσουν το προϊό τους θα πρέπει να το κάνουν. Με άριστη προσφορά υπηρεσιών, με χαμόγελο και με προσιτές για τα βαλάντια των τουριστών τιμές.

Όσο κι αν λιγόστεψε η εποχή των κρατήσεων είμαστε αρχές Ιουλίου και υπάρχει καιρός για να δουν αισθητά τη διαφορά. Τόλμη και αποφασιστικότητα χρειάζεται. Για να μπουν σ’ αυτό το χώρο θα πει πως τα έχουν και τα δυο.Το μόνο που πρέπει είναι να τα βγάλουν στην επιφάνεια και να τα εκμεταλλευτούν θετικά. Προλαβαίνουν.

Το κείμενο αυτό θα δημοσιευθεί αύριο στην τοπική εφημερίδα του Ρεθύμνου ΡΕΘΕΜΝΟΣ στην ομώνυμη στήλη.



Δείτε ένα τρέιλερ για τον “Ελεύθερο Τύπο” να μην ξεχνάμε τους συναδέλφους μας εκεί που αγωνίζονται για τη δουλειά τους και που αύριο Σάββατο κυκλοφορούν μια 16σέλιδη εφημερίδα με 50 λεπτά. Να την πάρουμε. Αξίζουν την υποστήριξή μας!


Το πράσινο με τις κρεβατίνες και τα καλλιεργήσιμα χωράφια δίπλα στα σπίτια του Θραψανού…
--------------------------------------------------------------------------------
Ο τόπος που μεγάλωσα…